Milletlik ortadan kaldırılıyor ve insan hakları yasa olarak yazılıyorsa bizzat bu durum, insan haklarının fiilen sistematik biçimde ihlal edileceğinin doğrudan göstergesidir.

“Allah rızası için, bi’rey…” yazısını okumaya devam et →

Koyun sürüleri, başlarında bir çoban ve bir çoban köpeği olmak üzere otlağa salınır. Çoban vakit geçirmek için kaval çalar. Çok değil on yıl evveline kadar, Anadolu’da yolculuk yapan herkes tanık olmuştur bu duruma. Kovboy, sözcüğü sözcüğüne çevirirsek inek-oğlan demek. Kovboylar, hiç rastlamamış olsak da Amerikan filmlerinden gördüğümüz kadarıyla, atıyla, tabancası tüfeğiyle kemendiyle bir abası, yoldan bulunmuş asası ve varsa bir de kamıştan oyulmuş kavalı olan çobandan tamamen farklıdır. İneklerin güdülmesi daha patırtılı kütürtülü, daha bir vurdulu kırdılıdır göründüğü kadarıyla.

“Serbestiyetten güdümlü değil çekiştirilen ekonomiye” yazısını okumaya devam et →

6 yıl önce bu yazıyı yazdığımda, sanki ilgili ilgisiz sözcükleri yan yana koyup laf ebeliği yapmışmışım, en iyimser yaklaşımla yaşadıklarımızla ilgisi olmayan soyut felsefi düşünceler üretmişmişim gibi karşılandığını anımsıyorum. Bugün bile hala bitmemiş olan AB’ye giriş sürecinin en civcivli olduğu, çok ama çok yakında mutlu sona  ulaşacakmış gibi görüldüğü, Avrupa’nın Roma İmparatorluğu gibi bu sefer yalnızca Akdeniz’i değil Dünya’nın tümünü denetimi altına alacak bir merkez olacağı serabına kolaylıkla kapılınan o dönemde bu yazı, Türkiye’de konumunu yitiren elitin isterik ruh halinin yansıması olarak da görülmüş olabilir. 

Anlaşılırlık ve düzgün yazım bakımından ufak tefek düzeltiler yaptım. Yazının kurgusu yeniden biçimlendirilebilirdi; örneğin yazı, ortalarında sonuna geliyor, ancak hepsi okunmadan o son havada kalıyor. Yine de, ‘Bir daha okuyalım, ne demek istemişim’  diye 6 yıl sonra değişiklik yapmadan yeniden yayınlıyorum:

“Yepyeni Çağ ya da sömürülmek için zenginleştirilen uranyum bireyleri sınıf savaşımının tarafı mıdır” yazısını okumaya devam et →

Avrupa Birliği’ndeki baskın dinsel zihniyet ve pratikler, Türkiye’dekilerden ağırlıklı olarak geridir. Bu gerilik, neredeyse zamanın ta en başından beri şimdi Avrupa Birliği’nde yaşayanların başına çok dertler açtı. Sorunlar salt Avrupa’da kalmadı. Dünyanın ulaşabildikleri her yerine sorunlarını da beraberlerinde götürdüler. Nihayetinde dinsel zihniyet bakımından olan bu gerilik ancak imanın zayıflamasıyla aşıldı. Türkiye bakımından şimdi karşı karşıya olduğumuz soruyu şöyle ifade edebilirim: Avrupai standartlara uygun olması bakımından dinselliklerde yaşadığımız gerilemenin kalıcı olduğu veri alınabilir mi; kalıcı olamayacaksa dinsellikler konusunda düzelmelere bağlı olarak değer düzeninde gelişecek değişiklikler, diğer bakımlardan şu ya da bu derecede eskiye dönüşe ya da gerilemeye yol açacak mı?

“Avrupa Birliği ve Türkiye’de dinsellik” yazısını okumaya devam et →

Kendilerini “Suriye’nin Dostları” olarak niteleyen, başta Dışişleri Bakanı düzeyinde temsil edilen ABD olmak üzere yetmişten fazla ülkenin temsilcileri 1 Nisan 2011 Pazar günü İstanbul’da toplandı.

“Suriye hangi sonun başlangıcında?” yazısını okumaya devam et →

“Efkari Samimi Topluluğu Manifestosu” yazısını okumaya devam et →

Oruç en temel özgürlük sorununu pratikte sergileyen bir olgu, Ramazan imansıza bile ferahlıktı. Nerde!

“Bunu da gördük; daraltan Ramazan.” yazısını okumaya devam et →

Doğası muhafaza edilmiş bir gelecek için ölülere çevre dostu cenaze hizmetleri gittikçe yaygınlaşıyor.

“Ölünün Geleceği: Yeşil Cenaze” yazısını okumaya devam et →

“Allah Korusun!” diye diye bir sabah uyandığımızda kentimizin 2000’li yılların başındaki Kütahya gibi olduğunu farkedip şaşırmayabiliriz.

“Seramik Bir Türkiye Hayali: Kütahya” yazısını okumaya devam et →